6 Mart 2011 Pazar

Yalnız bir cumartesinin getirdikleri

Orda beni duyan birisi varsa merhaba,

Tüm yasaklardan sonra bende kendime bir yasak koydum. Bir dakikamı bile boş geçirmeme yasağı. Yeter dedim kendi kendime, yeter artık engellediğin kendini. İlerleyemeyişimin arkasındaki tüm nedenleri bir kenara bıraktım ve birşeyler yapmaya karar verdim.

Ben hep vakıf üniversitesinde okumuş olmanın kompleksini taşıdım. Babam ben 4 yaşındayken kayıt yaptırdığı 2. üniversitesi olan İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ne geçen hafta, aftan yararlanıp tekrar girdi. Ve ben bunu kompleks olmaktan çıkarmaya karar verdim. Bu dönem kazanıpta gitmediğim İstanbul Üniversitesi'ndeki yüksek lisansa önümüzdeki dönem gitmeye hazır hissediyorum kendimi. (ki bundan daha sonra bahsedeceğim.) Babam 2012'de mezun olacak, ben 2013 te. Artık beraber okula gider geliriz. Bu ilginç deneyim süresince yaşadıklarımı da paylaşacağım.

Önümüzdeki döneme kadar yapmak isteyeceğim ve yapabileceklerimin bir listesini çıkarıyorum. Bir başak olarak plan yapmak her zaman keyifli, uygulamaksa her zaman tatmin edici, rahatlatıcı, huzur ve mutluluk verici oldu. Elimde değil! O yüzden kısa ve uzun vadede bazı planlar yapmaya başladım. Not alıyorum şimdilik hepsini. Kısa bir süre içerisinde de hayata geçirme niyetindeyim.

Dün sadece iş hayatıyla ilgili dökümantasyon çalışması yaptım. (3 parça el işi hariç) Okul hayatım boyunca edindiğim tüm dökümanları ve kitapları bir araya topladım. Babamın iş hayatında edindiği tüm dökümanları da ekleyince üstüne, etti mi sana bir balkon dolusu evrak ve kitap. Annem bu karmaşaya delirse de kağıdı kitabı görünce içimi bir heyecan sarıyor. Okumayı ne kadar çok sevdiğimi hatırladım dün.

İçeriklerini diğer yazılarımda yavaş yavaş paylaşacağım.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder