11 Ocak 2011 Salı

İlk yazı...



Bu ilk yazım. İlk kez bu kadar herkese açık olabilecek bir yerde yazıyorum. Belki kimse okumaz ama ben yine de yazıyorum. İlkokuldan beri arkadaşım olan güzel insan Pelin Durukan'a teşekkür etmem lazım bunun için. Onu da bir yazıda ayrıca yapacağım zaten :) 

Kendisi sıkı bir blogger dır. Burdan blogunu ziyaret edebilirsiniz. http://plndrkn.blogspot.com/
Biraz beni yazmaya iten sebepten bahsetmek istiyorum bu ilk yazımda.
Yorgunluk...
Yoruldum artık herşeyden... Dost sandıklarımın kazıklarından, işten, aşktan, aileden, sürekli hasta olmaktan... Yorulmadığım birşey yok ki. Ne sağlık kaldı, ne huzur, ne de dost. Kendimle başbaşa kaldım. Herşey o kadar karışık ki, bu yazı da da bir düzgünlük aramamalısınız. Karmakarışık kafam, hayatım, geleceğim, geçmişim, şuan. Bu yüzden durmaya karar verdim olduğum yerde, karmaşıklığın ortasında. Eskiden hep çırpınırdım çıkmak için, çırpındıkça bataklıktaymışım gibi batardım gitgide. Bu yüzden durmaya ve hiçbir şey yapmamaya karar verdim bu defa. O yüzden yazmak istedim. Bu yazı; bir harekette bulunmadan sadece düşüncelerimi yazıya geçirip, sonradan okuyup toparlayabileceğim kelimeleri oluşturuyor.
İlk yazımda bu kadar karamsar olmak istemezdim doğrusu ama beni genelde yazmaya iten sebep hep bu karamsarlık oluyor. Ortaokuldan beri tuttuğum günlüklerin hepsine bakıyorum da, genelde kötü günlerim yazıyor. Sanırım bu benim arınma şeklim. Yazmak... Sanki her kelime içimdekileri tek tek yeniliyor. Arınıyorum her kelimeyle. Bu yüzden durmadan yazmak yazmak istiyorum.
Güzel şeylerde yazmak istiyorum elbet. Bakalım, girdik bir yola, yol bizi nereye götürecek...
Benim içimde neler yeşerecek göreceğiz... 

4 yorum:

  1. iyi ki başladınız yazmaya,kaleminiz çok sağlam.Sizinle paylaşacağımız çok şey olduğuna inanıyorum.Ayrıca benim de günlüklerim ortaokul yıllarına uzanıyor ve ben de yazdıkça arınanlardanım sizin gibi.Ve insanın yüreğine sığmadığında sıkıntılar yazmak tam bir terapi etkisi yaratıyor ancak neşeli yazılarınızı da bekliyorum. ÇOK HOŞ GELDİNİZ!!!

    YanıtlaSil
  2. Çok teşekkür ederim :) Çok mutlu ettiniz yorumunuzla beni.
    Bende sizin yazılarınızı beni takip eden GÖK arkadaşımızdan buldum ve çok beğendim.
    Neşeli yazılarda gelecek, içimde dışarı çıkmayı bekleyen çok duygu var...

    YanıtlaSil